Kondygnacja

Część budynku zawarta między bezpośrednio nad sobą położonymi stropami. Wysokość kondygnacji definiuje się poprzez wysokość pomiędzy poziomem powierzchni podłogi danej kondygnacji, a poziomem powierzchni podłogi kondygnacji, która leży powyżej. Kondygnacją powtarzalną nazywa się taką kondygnację, która nie różni się w sensie technicznym od pozostałych kondygnacji w tym samym budynku.

W zależności od położenia kondygnacji można mówić o:

– parterze stanowiącym poziom, na którym znajduje się główne wejście;

– piętrach, tj. poziomach położonych powyżej parteru;

– piwnicy, której powierzchnia podłogi leży niżej niż powierzchnia otaczającego budynek terenu.